Hoe een helm het begin werd van een regensjaal
Fietsen zonder helm – een ander begin
Tussen het verkeer
Ik fietste veel. Op mijn e‑bike, door de stad, tussen het verkeer door. Lange tijd deed ik dat zonder helm. Niet omdat ik het gevaar niet kende, maar omdat een helm voor mij simpelweg niet klopte.
Hij voelde suffig, lomp, onhandig. En omdat ik gewend was om zonder te fietsen, voelde het opzetten ervan als iets vreemds. Pas later besefte ik hoe kwetsbaar dat eigenlijk was.
De drempel van een helm
Ik wist: een helm is veiliger, dat stond nooit ter discussie. Maar de stap om hem ook écht te dragen bleef groot.
En toen kwam de vraag die alles veranderde:
Wat als we niet beginnen bij de helm, maar bij iets dat mensen al graag dragen?
Een ander vertrekpunt: de regensjaal
Geen capuchon, geen technische oplossing die afsluit of strak zit. Ik ontwierp een sjaal. Zacht, beweeglijk, mooi te draperen.
Een sjaal die over een helm kan vallen zonder zijn vorm te verliezen. Niet geforceerd, niet beperkend, maar volgend. Volgend aan je beweging en je houding.
Van esthetiek naar functionaliteit
Tijdens het testen ontdekte ik iets onverwachts.
Doordat de sjaal met je hoofd meedraait, blijft je zicht vrij. Over je schouder kijken gaat makkelijker. Je beweging voelt natuurlijker dan bij veel traditionele oplossingen. En ineens was het niet alleen mooier maar ook veiliger.
Veiligheid begint bij willen dragen
Dit ontwerp gaat niet over het afdwingen van veiligheid, maar over het verlagen van de drempel. Over iets creëren dat je wílt dragen en dat daardoor bescherming vanzelfsprekender maakt. Soms begint verandering niet bij wat moet, maar bij wat goed voelt.